Μέλισσαι καὶ ποιμήν.
Μῦθος ὁ τῶν μελισσῶν καὶ τοῦ ποιμένος παραινῶν πονηροῖς μὴ τίθεσθαι κέρδεσιν.
Ἐν κοίλῃ δρυὶ μέλι κατειργάζοντο μέλισσαι, ποιμὴν δέ τις αὐταῖς ἐργαζομέναις περιτυχών, ἀφελέσθαι προῃρεῖτο τοῦ μέλιτος. αἱ δὲ ἄλλοτε ἄλλως περιιπτάμεναι, αὐτὸν ὤθουν τοῖς κέντροις καὶ τελευτὴν ὁ ποιμήν “ἄπειμι”, ἔφη, “μηδὲν δεόμενος μέλιτος, εἰ δεῖ μελίσσαις περιτυχεῖν.”
Τὰ κακὰ κέρδη τοῖς διώκουσι κίνδυνος.
Referência do texto grego: Aftônio 27.
SBORDONE, Francesco. Recencioni retoriche delle favole esopiane. Rivista Indo-Greco-Italica, n.16 (fasc.3-4), 1932, p. 54.
Edição digital disponível no site da “Biblioteca nazionale centrale di Roma”: http://digitale.bnc.roma.sbn.it/tecadigitale/giornale/CFI0440916/1932/unico.
Acesso em 14 jun. 2023.