Fedro 3.2

Solet a despectis par referri gratia.

Panthera inprudens olim in foveam decidit.

Videre agrestes: alii fustes congerunt,

Alii onerant saxis; quidam contra miseriti

Periturae quippe, quamvis nemo laederet,

Misere panem ut sustineret spiritum.

Nox insecuta est: abeunt securi domum,

Quasi inventuri mortuam postridie.

At illa, vires ut refecit languidas,

Veloci saltu fovea sese liberat

Et in cubile concito properat gradu.

Paucis diebus interpositis provolat,

Pecus trucidat, ipsos pastores necat,

Et cuncta vastans saevit irato impetu.

Tum sibi timentes, qui ferae pepercerant,

Damnum haut recusant, tantum pro vita rogant.

At illa: memini quis me saxo petierit,

Quis panem dederit; vos timere absistite;

Illis revertor hostis, qui me laeserunt.