Fedro 3.16

Humanitati qui se non accommodat,

Plerumque poenas oppetit superbiae.

Cicada acerbum noctuae convicium

Faciebat, solitae victum in tenebris quaerere

Cavoque ramo capere somnum interdiu.

Rogata est ut taceret. Multo validius

Clamare occepit. Rursus admota prece

Accensa magis est. Noctua ut vidit sibi

Nullum esse auxilium et verba contemni sua,

Hac est adgressa garrulam fallacia:

Dormire quia me non sinunt cantus tui,

Sonare citharam quos putes Apollinis,

Potare est animus nectar, quod Pallas mihi

Nuper donavit; si non fastidis, veni;

Una bibamus. Illa, quae arebat siti,

Simul cognovit vocem laudari suam,

Cupide advolavit. Noctu egressa e cavo

Trepidantem consectata est et leto dedit.

Sic viva quod negarat tribuit mortua.