Fedro 5.9

Taurus et vitulus.

Angusto in aditu taurus luctans cornibus

Cum vix intrare posset ad praesepia,

Monstrabat vitulus quo se pacto flecteret.

Tace inquit ante hoc novi quam tu natus es.

Qui doctiorem emendat sibi dici putet.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 5.10

Canis, sus et venator.

Adversus omnes fortis et velox feras

Canis cum domino semper fecisset satis,

Languere coepit annis ingravantibus.

Aliquando obiectus hispidi pugnae suis

Arripuit aurem, sed cariosis dentibus

Praedam dimisit. Hoc tunc venator dolens

Canem obiurgabat. Cui senex contra Lacon:

Non te destituit animus, sed vires meae.

Quod fuimus, lauda, si iam damnas quod sumus.

Hoc cur, Philete, scripserim, pulchre vides.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Esopo 1

Μέλισσαι καὶ ποιμήν.

Μῦθος ὁ τῶν μελισσῶν καὶ τοῦ ποιμένος παραινῶν πονηροῖς μὴ τίθεσθαι κέρδεσιν.

Ἐν κοίλῃ δρυὶ μέλι κατειργάζοντο μέλισσαι, ποιμὴν δέ τις αὐταῖς ἐργαζομέναις περιτυχών, ἀφελέσθαι προῃρεῖτο τοῦ μέλιτος. αἱ δὲ ἄλλοτε ἄλλως περιιπτάμεναι, αὐτὸν ὤθουν τοῖς κέντροις καὶ τελευτὴν ὁ ποιμήν “ἄπειμι”,  ἔφη, “μηδὲν δεόμενος μέλιτος, εἰ δεῖ μελίσσαις περιτυχεῖν.”

Τὰ κακὰ κέρδη τοῖς διώκουσι κίνδυνος.

Referência do texto grego: Aftônio 27.
SBORDONE, Francesco. Recencioni retoriche delle favole esopiane. Rivista Indo-Greco-Italica, n.16 (fasc.3-4), 1932, p. 54.
Edição digital disponível no site da “Biblioteca nazionale centrale di Roma”: http://digitale.bnc.roma.sbn.it/tecadigitale/giornale/CFI0440916/1932/unico.
Acesso em 14 jun. 2023.