Fedro 5.2

Duo cum incidissent in latronem milites,

Unus profugit, alter autem restitit

Et vindicavit sese forti dextera.

Latrone exciso timidus accurrit comes

Stringitque gladium, dein reiecta paenula:

Cedo inquit illum; iam curabo sentiat,

Quos attentarit. Tunc, qui depugnaverat:

Vellem istis verbis saltem adiuvisses modo;

Constantior fuissem vera existimans.

Nunc conde ferrum et linguam pariter futtilem.

Ut possis alios ignorantes fallere,

Ego qui sum expertus quantis fugias viribus,

Scio quam virtuti non sit credendum tuae.

Illi assignari debet haec narratio

Qui re secunda fortis est, dubia fugax.