Fedro 4.7

Phaedrus.

Tu qui, nasute, scripta destringis mea

Et hoc iocorum legere fastidis genus,

Parva libellum sustine patientia,

Severitatem frontis dum placo tuae

Et in cothurnis prodit Aesopus novis.

Utinam nec umquam Pelii nemoris iugo

Pinus bipenni concidisset Thessala,

Nec ad professae mortis audacem viam

Fabricasset Argus opere Palladio ratem,

Inhospitalis prima quae ponti sinus

Patefecit in perniciem Graium et barbarum!

Namque et superbi luget Aeetae domus,

Et regna Peliae scelere Medeae iacent,

Quae saevum ingenium variis involvens modis

Illic per artus fratris explicuit fugam,

Hic caede patris Peliadum infecit manus.

Quid tibi videtur? Hoc quoque insulsum est ait

Falsoque dictum; longe quia vetustior

Aegaea Minos classe perdomuit freta

Iustique vindicavit exemplum imperi.

Quid ergo possum facere tibi, lector Cato,

Si nec fabellae te iuvant nec fabulae?

Noli molestus esse omnino litteris,

Maiorem exhibeant ne tibi molestiam.

Hoc illis dictum est, qui stultitia nausiant

Et ut putentur sapere caelum vituperant.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.8

Serpens ad fabrum ferrarium.

Mordaciorem qui improbo dente adpetit

Hoc argumento se describi sentiat.

In officinam fabri venit vipera.

Haec cum temptaret si qua res esset cibi,

Limam momordit. Illa contra contumax:

Quid me inquit stulta, dente captas laedere,

Omne adsuevi ferrum quae conrodere?

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.9

Vulpis et caper.

Homo in periclum simul ac venit callidus,

Reperire effugium quaerit alterius malo.

Cum decidisset vulpes in puteum inscia

Et altiore clauderetur margine,

Devenit hircus sitiens in eundem locum;

Simul rogavit esset an dulcis liquor

Et copiosus. Illa fraudem moliens:

Descende, amice; tanta bonitas est aquae

Voluptas ut satiari non possit mea.

Immisit se barbatus. Tum vulpecula

Evasit puteo nixa celsis cornibus,

Hircumque clauso liquit haerentem vado.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.10

De vitiis hominum.

Peras imposuit Iuppiter nobis duas:

Propriis repletam vitiis post tergum dedit,

Alienis ante pectus suspendit gravem.

Hac re videre nostra mala non possumus;

Alii simul delinquunt, censores sumus.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.11

Fur et lucerna.

Lucernam fur accendit ex ara Iovis

Ipsumque compilavit ad lumen suum.

Onustus qui sacrilegio cum discederet,

Repente vocem sancta misit Religio:

Malorum quamvis ista fuerint munera

Mihique invisa, ut non offendar subripi,

Tamen, sceleste, spiritu culpam lues,

Olim cum adscriptus venerit poenae dies.

Sed ne ignis noster facinori praeluceat,

Per quem verendos excolit pietas deos,

Veto esse tale luminis commercium.

Itaque hodie nec lucernam de flamma deum

Nec de lucerna fas est accendi sacrum.

Quot res contineat hoc argumentum utiles,

Non explicabit alius quam qui repperit.

Significat primo saepe quos ipse alueris,

Tibi inveniri maxime contrarios;

Secundum ostendit scelera non ira deum,

Fatorum dicto sed puniri tempore;

Novissime interdicit ne cum malfico

Usum bonus consociet ullius rei.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.12

Malas esse divitias.

Opes invisae merito sunt forti viro,

Quia dives arca veram laudem intercipit.

Caelo receptus propter virtutem Hercules

Cum gratulantes persalutasset deos,

Veniente Pluto, qui Fortunae est filius,

Avertit oculos. Causam quaesivit pater.

Odi inquit illum, quia malis amicus est

Simulque obiecto cuncta corrumpit lucro.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.13

Homines duo, mandax et uerax, et simii.

Utilius homini nil est quam recte loqui:

Probanda cunctis est quidem sententia,

Sed ad perniciem solet agi sinceritas.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.14

De leone regnante.

Cum se ferarum regem fecisset leo

Et aequitatis vellet famam consequi,

A pristina deflexit consuetudine

Atque inter illas tenui contentus cibo

Sancta incorrupta iura reddebat fide.

Postquam labare coepit paenitentia

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.15

Prometheus.

A fictione veretri linguam mulieris.

Adfinitatem traxit inde obscenitas.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.

Fedro 4.16

Idem.

Rogavit alter, tribadas et molles mares

Quae ratio procreasset. Exposuit senex:

Idem Prometheus, auctor vulgi fictilis

Qui simul offendit ad fortunam frangitur,

Naturae partis veste quas celat pudor,

Cum separatim toto finxisset die,

Aptare mox ut posset corporibus suis,

Ad cenam est invitatus subito a Libero.

Ubi inrigatus multo venas nectare,

Sero domum est reversus titubanti pede.

Tum semisomno corde et errore ebrio

Adplicuit virginale generi masculo

Et masculina membra adposuit feminis.

Ita nunc libido pravo fruitur gaudio.

Referência do texto latino:
MUELLER, Lucianus (ed.). Phaedri fabularum aesopiarum libri quinque. Lipsiae: Teubner, 1877. Edição digital disponível na Perseus Digital Library, com correções incidentais. DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7706560. Acesso em 06.mar.2023.